"Wielkanoc"
Droga, wierzba sadzona wśród zielonej łąki,
Na której pierwsze jaskry żółcieją i mlecze.
Pośród wierzb po kamieniach wąska struga ciecze,
A pod niebem wysoko śpiewają skowronki.
Wśród tej łąki wilgotnej od porannej rosy,
Droga, ktorą co święto szli ludzie ze śpiewką,
Idzie sobie Pan Jezus, wpółnagi i bosy
Z wielkanocną w przebitej dłoni choragiewką.
Naprzeciw idzie chłopka. Ma kosy złociste,
Łowicka jej spódniczka i piękna zapaska.
Poznała Zbawiciela z świętego obrazka,
Upadła na kolana i krzyknęła: "Chryste!".
Bije głową o ziemię z serdeczną rozpaczą,
A Chrystus się pochylił nad klęczącym ciałem
I rzeknie: "Powiedz ludziom, niech więcej nie płaczą,
Dwa dni leżałem w grobie. I dziś zmartwychwstałem. Jan Lechoń
Na Wielkanocnym stole baba się rozpycha,
mówiąc do mazurka: "Ale jestem pycha".
A mazurek prycha do czekoladowych kurek:
"To jasne jak słońce, że jam lepszy od początku po końce."
Jajka bardzo się zgniewały, mazurkowi przyganiały:
Każdy powie, że jajko na zdrowie, mazurek niedobry!
Odezwał się zza firanek okienny papierowy baranek:
"Przestańcie sobie przyganiać. Bardzo was proszę.
Bo kurki zjem po trosze, a jajka całe na twardo.
Przysięgam na palmę z kokardą". Palmy się pogniewały...
I oto nasz wierszyk cały.
Wielkanoc pachnie wiosną...
To pora tak radosna
Pełna pisanek kolorowych
I prezentów zajączkowych.
Na stole bazie i cukrowy baranek
I mnóstwo wody w dyngusowy poranek.
Serdeczne życzenia
Wesołego Alleluja
oraz dużo zdrowia
i pogody ducha. Niech radość Wielkanocy
napełni nasz serca
nadzieją i obfitością łask
od Chrystusa Zmartwychwstałego.
|